
Kim olduğumu bilmeden unuttum kendimi.Devam Et
Gözüm daldığında tatlı hülyaların ufkuna,
Ne kendimi gördüm ne bir eserimi;
Kimim kimsem olmadığını, kendimi kaybettiğimde anladım.

Ölüm ismimi sayıkladı bugün; Paslanmış düşüncelerimin içine
Çıkışı olmayan bir yol gibi,
İlmek ilmek işlenmiş zihnime ölüm .

Anlatsam bütün derdimi kararmış kâğıtlara,
Islanır da buruklaşır mı alevler içinde?
Kâğıtlar ağlar mı okuduğum bunca güzel şiirle?
Duyguları taşıyanlar neden duygusuzdur her şey bitince?