Anlatsam bütün derdimi kararmış kâğıtlara,
Islanır da buruklaşır mı alevler içinde?
Kâğıtlar ağlar mı okuduğum bunca güzel şiirle?
Duyguları taşıyanlar neden duygusuzdur her şey bitince?
Kör topal bir kuş gördüm dün gece;
Her ötüşü kulağımdaydı,
En güzel senfonilerden hallice.
Kara tahtası bağlıydı sırtında,
Ölümün çukuruna düşeceğini bile bile.
Geceler göz deviriyordu sinsice;
En güzel yaşamları bir kasede
Hiç etmek için dövercesine.
Pis gülüşler yırtıyordu zihnimi
Durmadan, her gece.
Gündüzler benimdi mazi defterinde;
Geceleri sahiplendirmiştim uykunun zilletiyle.
Bağlayınca paslı düşünceleri bir kemiğe,
Geceler dövdü gündüzleri elimden çeke çeke.
Artık melikimdir kararmış fikirler.
Kemik ve bıçak, bir zihin kazanmış;
Karşımda duruyor isyan ateşi içinde.
Ne yapsam çaresiz,
Ne desem zarar içinde.
Muhammed Taha KUMRU
Peki sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun?