Görüyorum o yüzsüzleri;
Hayat bahçemden çiçekler çalıp,
Mezarıma dikmek için günler bekleyenleri.
Kırık penceremden
görüyorum her birini.
Bir kırık dal kalmış elimde;
Kurumuş, sert ve çürük bir dal.
Ruhani bir hayalle,
Ağaç olabilecek son bir dal.
Hayatın keskin köşesindeyim artık;
Ne bir bitiştir bu, ne bir başlangıç.
Müphem sancılarımın içinde,
Sadece sıradanlaşmış bir gül bu.
Boşaltıyorum mezarımı avuçlarımla,
Bitsin isteyerek bu gaddar kuruntu.
Girdiğimde içine dökülmesin dudaklarından,
Lalettayin bir “İyi bilirdik onu.
Muhammed Taha KUMRU
Peki sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun?